Na de verkiezingen van 9 juni is het mogelijk om verschillende kabinetten in elkaar te steken. PaarsPlus met VVD, PvdA, D66, GL; rechts met VVD, PVV, CDA; en een ‘nationaal’ kabinet van VVD, PvdA, CDA. Dit laatste is geen nationaal kabinet, maar wel een breed kabinet.
Dat een VVD-PvdA-CDA kabinet breed is, is voor mij voldoende reden om hier weinig heil van te verwachten: de kans is groot dat belangrijke hervormingen door onoverbrugbare verschillen teveel richting een compromis verwerkt worden, of dat ze in het geheel niet doorgevoerd worden. Ik verwacht niet dat partijen boven het partijbelang uit het landsbelang zullen dienen. Paars III is in het licht van de benodigde bezuinigingen ook geen aantrekkelijk idee. Herinnert u zich de Paarse kabinetten uit de jaren '90? Toen ging het economisch voor de wind, maar zoals Pim Fortuyn concludeerde: de uitgaven rezen de pan uit.
Mijn voorkeur gaat uit naar een rechts kabinet van VVD, PVV, CDA. Deze partijen liggen elkaar op één belangrijk punt: bezuinigen om te voorkomen dat de economie op de lange termijn kapot gaat. Een groot verschil met bijvoorbeeld PvdA of GL. Het maakt duidelijk dat de urgentie van bezuinigen bij deze partijen onder ogen gezien wordt. Natuurlijk zijn talloze campagneverhalen nog in ons geheugen (bijvoorbeeld het CDA dat de VVD verwijt ouderen in de kou te laten staan). Maar dat is geen onoverkomenlijk probleem, wanneer de wil tot overeenstemming aanwezig is en bovenal de wil om Nederland verder te ontwikkelen.
Wat mij opvalt, is dat de PVV door een deel van het electoraat als 'ondemocratisch', 'instabiel' of 'extreem' wordt neergezet en derhalve wordt uitgesloten van deelname. Dit deel van het electoraat, dat overigens in vrijwel alle partijen aanwezig is, vergeet gemakshalve dat de PVV steunt op het mandaat van 1.5 miljoen kiezers. Dat Wilders in ieder geval laat lijken dat hij wil regeren, is evident door het laten vallen van zijn breekpunt over de AOW en het uitblijven van scherpe uitspraken in dit stadium. Geef hem de kans om te onderhandelen, zoals elke democratische partij gehoord dient te worden. De onderhandelingstafel sluiten voordat de onderhandelingen begonnen zijn, is absurd, evenals suggesties en oproepen om dat te doen.
Een ander punt in de kabinetsformatie is de aangeboden gedoogsteun van de SGP. Gedoogsteun van de SGP kan welkom zijn, om te voorkomen dat de eerste de beste afsplitsing leidt tot verlies van de meerderheid. Trouwens, de afgelopen drie jaar is niet de PVV, maar de VVD ten prooi gevallen aan deze gebeurtenis (Verdonk). Daarnaast zorgt het voor een grotere Eerste Kamerminderheid (37/75 in plaats van 35/75). Zoals al door Elsevier-columnist Syp Wynia werd opgemerkt, heeft de SGP een naam als het gaat om bestuursverantwoordelijkheid. Als gedoogsteun wordt geaccepteerd, zou deze naam er voor pleiten om de SGP ook een ministerspost te gunnen. Wat de SGP in ieder geval duidelijk heeft laten blijken: liever een rechts kabinet dan een stuurloos 'nationaal' kabinet of een verfoeilijk Paars III.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten