In het nieuws dat gaat over voedselproblematiek in Afrika, gaat een groot deel over mislukte oogsten. Inderdaad een groot probleem, dat hardnekkig blijft voortbestaan. Niet in de laatste plaats door wanbeleid van overheden - denk aan Zimbabwe en Malawi -, verdroogde landsdelen en de oneerlijke wereldhandel, waardoor de ontwikkelingslanden een grote achterstand hebben bij het exporteren van voedingsmiddelen - denk hierbij aan suiker.
Naast de onderkenning van deze voedselproblemen (verbouw en aanvoer van voedsel), is ook de daadwerkelijke ondervoeding van vele Afrikanen onderkend. U kent de reportages in de media over hongersnoden, waarbij kinderen met bolle buikjes getoond worden. U kent de foto's met daarop broodmagere mensen die lusteloos uit hun ogen kijken.
Een belangrijke noot in dezen: niet alleen Afrika kent deze problematieken. In totaal waren in 2000 792 miljoen mensen chronisch ondervoed (FAO 2000). Van deze mensen leeft 70% in Azië, 26% in Afrika en 4% in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied (WHO 2000). Deze aantallen zijn vaak niet bekend.
Naast de voorgaande noot, moet ik er nog een maken. Honger en ondervoeding zijn niet de enige problemen die de mensheid treffen in Afrika en Azië. Op hetzelfde moment dat ondervoeding een groot probleem is, hebben de arme landen te maken met een dubbele last ('double burden'). Niet alleen ondervoeding, ook overvoeding is aan de orde! Het aantal mensen met overgewicht in Afrika is hoger dan het aantal mensen dat honger lijdt (ook voor beneden de Sahara). Deze 'double burden' legt een gigantische last op de gezondheidszorg in de betreffende landen, die toch al arm zijn.
Reken daarbij de genoemde handelsblokkades en corrupte overheden, en de last is niet alleen 'double', maar zelfs vierdubbel. In dit verband is ook veel te zeggen over ontwikkelingshulp, maar dat een andere keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten